حوالی خرداد و تیرماه امسال چاه نفتی در خلیج مکزیک در عمق 2000 متری زیر دریا منفجر شد و تا هفته ها از آن نفت به دریا سرازیر میشد. در پی آن، قرارگاه خاتم الانبیا سپاه طرح پیشنهادی خود را برای مهار لکه نفتی خلیج مکزیک ارائه کرد (اینجا).

از طرف دیگر در هفته های اخیر ده ها هزار هکتار از جنگل های گلستان، جنگل ابر، جنگل های بهشهر و کلاردشت و نیز مریوان و آذربایجان غربی طعمه حریق شده و در آتش سوخته است (اینجا). به گفته مسئولان، کمبود امکانات و تجهیزات اطفای حریق مهمترین عامل ناکامی در مهار آتش است. چرا قرارگاه خاتم الانبیا برای مهار لکه نفت در مکزیک برنامه دارد اما برای خاموش کردن آتش از درختان سبز ایران هیچ اشتیاقی ندارد؟

جواب احتمالا این است که از نفت بوی پول بلند است اما از جنگل ها نه. بر عکس زمین پاک تراشی شده از درخت برای بعضی از سازمان ها بسیار ارزشمند تر و گران تر است.

 

 

پ.ن:

نکته بسیار روشن مرتبط بودن بسیاری از قاچاقچی های چوب، و زمین خوار ها با بعضی نهادها و دستگاه ها است. فقط به عنوان یک نمونه، ماجرای قتل ناصر پیروی جنگل بان اهل ماسال را باید نام برد که تاوان مبارزه با مافیای چوب و زمین را با بریده شدن سرش آن هم با تیغ موکت بری داد. از 6 متهم آن پرونده، 3 نفر عضو رسمی سپاه پاسداران و 2 نفر عضو پایگاه بسیج المهدی بودند. ( + و + ). طبیعی است که بیشتر برای نفت های خلیج مکزیک نگران باشند تا جنگل های ایران.