منطقه هیمالیا در پاییز سال 1997 در دوره بعد از مونسون شاهد یکی از بدترین دوره های آب و هوایی و در اکثر مواقع اوضاع جوی ناپایدار بود.بطوریکه بسیاری از قلل هیمالیا(مانند اورست،ماکالو و آناپورنا) در این فصل صعودی به خود ندید و قلل دیگر نیز صعود کننده های کمی داشت.اما در همین فصل صعودی بوسیله دو تن از بهترین کوهنوردان جهان انجام پذیرفت که به عنوان فنی ترین صعود سال 97 لقب گرفت و به عقیده بسیاری یکی از 10 صعود برتر تاریخ کوهنوردی است.صعودی در منطقه مرگ¹:

دیواره غربی نوپتسه ...

در اکتبر 1997 تیمی 4 نفره متشکل از جانس جکلیک،توماس هومار،ماریان کوواک و کارلوس کارسولیو دیواره غربی و صعود نشده نوپتسه رو برای رسیدن به خط الراس نوپتسه انتخاب کردن با این پیش بینی که در صورت لزوم بتوانند با تراورس دیواره به مسیر اصلی قله دست پیدا کنند و پس از فتح قله از همان مسیر اصلی و یا مسیر جبهه شمالی به پایین برگردند.کارلوس کارسولیو کوهنورد برجسته مکزیکی و ششمین فاتح تمام هشت هزار متری ها و سه نفر دیگر از فنی ترین و سرسخت ترین کوهنوردان اهل اسلوونی بودند.

تیم 4 نفره ابتدا برای هم هوایی قلل لوبوشه شرقی و پوموری(از قلل فنی منطقه هیمالیا) رو صعود کردند.اما در پی بارش های سنگین برف کارسولیو با خطرناک خواندن این صعود از همراهی تیم منصرف شد.

سه نفر باقیمانده روز 26 اکتبر از کمپ اصلی پوموری به سمت قله نوپتسه حرکت کردند و شب چادر خود رو در ارتفاع 5200 متری و در ابتدای مسیر برپا کردند.آنشب کوواک نیز دچار بیماری شد.بدین ترتیب تیم 4 نفره تبدیل به تیمی دو نفره شد...

در 27 اکتبر جکلیک و هومار صعود رو شروع کردند و با عبور از دهلیز ها و شکاف های یخی خطرناک در حالیکه بطور دائم در خطر سقوط یخ و سنگ بودند توانستند اولین شب رو در ارتفاع 5900 متری بگذرانند.آنشب هوا بسیار بد بود و صبح روز بعد نیز اوضاع جوی بدتر شد.در هر صورت روز دوم 11 صبح صعود رو شروع کردند ولی نتوانستند از ارتفاع 6300 متری فراتر بروند و شب دوم چادر خود رو در یک شکاف یخی برپا کردند.در حالیکه تا صبح چادرشان در زیر برف باریده تقریباً مدفون شده بود.

روز سوم هوا همچنان بد بود.جکلیک و هومار آنروز نیز 400 متر دیگر صعود کردند و شب روی یک بستر یخی با زحمت و تلاش زیاد چادر خود را برپا نمودند...

صبح روز بعد چادر زیر فشار برف تقریبا خرد شده بود.جکلیک و هومار نمیتوانستند به امید هوای خوب صبر کنند.لذا تصمیم گرفتند با صعودی سریع و به شیوه آلپی در یک روز کار صعود رو یکسره کنند.لذا در ساعت 4 صبح و در هوایی فوق العاده سرد صعود رو شروع کردند با این امید که در هر ساعت حداقل 100 متر صعود کنند..

آنها در ساعت 8 صبح در ارتفاع 7100 متری و در ساعت 11:30 در ارتفاع 7500 متری بودند..سرانجام در ساعت 2 بعد از ظهر پس از 4 روز تلاش سخت دیواره 2500 متری نوپتسه به پایان رسید.جکلیک و هومار در طول میسر از هیچ طناب یا کارگاهی بهره نبردند و تنها با دستها و پاهایی خود صعود کردند...

جکلیک در روی قله نوپتسه غربی دو دقایقی منتظر هومار ماند که کمی از او عقب تر بود.سپس به سمت قله اصلی حرکت کرد...

از این قسمت خط الراس باریک نوپتسه شروع میشود که به ترتیب از قلل نوپتسه غربی دو(7742 متر) و نوپتسه غربی یک(7784 متر) شروع شده به قله اصلی(7862 متر) رسیده و به قلل شرقی منتهی میشود.

هومار نیز بدنبال جکلیک حرکت نمود اما بعد از مدتی به انتهای رد پاها رسید در حالیکه هیچ اثری از جکلیک نبود.تنها بیسیم روشن جکلیک بود که در گوشه ای افتاده بود...

هومار حدود نیم ساعت اطراف رو جستجو کرد.تلاشی بیهوده ...باد شدید جکلیک را از روی خط الراس به دامنه های جنوبی پرت کرده بود...هومار از ادامه صعود منصرف شده و فرود تنهای خود رو از همون دیواره غربی شروع کرد!!!

هومار به روش صعود معکوس به پایین و به چادرشان در ارتفاع 6700 متری رسید. چادری که همانروز صبح همراه با دوستش آنرا با امید فراوان ترک کرده بودند.

شب،هنگام تهیه آب و به علت شوک روحی و خستگی اجاق هومار شعله ور شد که در نتیجه قسمتی از چادر و نیز صورت هومار دچار سوختگی شد.وی آنشب بدون خوردن یا نوشیدن چیزی تا ظهر روز بعد به خواب رفت.12 صبح روز بعد او به فرود ادامه داد و غروب آنروز به ابتدای یخچال ها رسید.هومار دیگر توان راه رفتن نداشت.لذا تصمیم گرفت منتظر کوواک شود که با آگاهی یافتن از حادثه با دو شرپا به سمت او در حال حرکت بودند..

ساعاتی بعد در 1 بامداد کوواک،هومار را یخزده و ناتوان یافت و به پایین انتقال داد و صبح روز بعد همگی به اردوگاه اصلی رسیدند...    

جانس جکلیک،36 ساله متاهل و دارای دو فرزند بود.وی یخنورد و کوهنوردی برجسته و قهرمان مسابقات یخنوردی در کورمایر در رشته های سرعت و سختی مسیر در سال 97 بود.ضمن اینکه اگر در آخرین صعود خود جان نمیباخت جایزه بهترین و فنی ترین کوهنورد جهان در سال 1997 رو شخصاً دریافت میکرد. جکلیک در طی سالها به دقت میسرهای مختلف نوپتسه رو مورد ارزیابی قرار داده بود و به گفته هومار آرزو داشت خود میسر دیگری روی این قله زیبا باز کند...

توماس هومار نیز کوهنوردی برجسته و ممتاز است.وی نیز هم اکنون ۳۶ ساله و دارای دو فرزند است.هومار حدود 50 مسیر جدید در دیواره ها و کوههای مختلف گشوده است.وی در سال 1995 آناپورنا رو از مسیر فرانسویها به طور انفرادی صعود کرد.در سال 96 نیز به همراه وانیا فورلان در عرض 5 روز مسیر جدیدی روی دیواره 1900 متری آمادابلام گشود و جایزه بزرگ انجمن کوهنوردی انگلستان رو دریافت کرد.

هومار سال گذشته مسیر جدیدی روی جبهه جنوبی آکونگاگوا باز کرد.امسال نیز تلاشی ناموفق روی دیواره ژانو داشت.هومار در مورد خودش میگوید:

I just want to  climb… 

1- تعبیری که رینهولد مسنر از این دیواره کرده بود.