ظاهراً یک سو تفاهمی برای بعضی از دوستان بوجود امده. من نگفتم که طبیعت گردی هیچ ضابطه خاصی نداره و اصلاً راجع به طبیعت گردی بعداً مفصلاً صحبت خواهم کرد.اما ادامه بحث:

تا اونجا که من از مربیانم یاد گرفتم کوهپیمایی با کوهنوردی تفاوت اساسی داره.کوهپیمایی یعنی همون کاری که همه ما انجام میدهیم.رفتن به قله های تکراری از مسیرهای تکراری و در فصول تکراری با برنامه ریزی تکراری!!بدون هیچ ایده یا فکر جدیدی.البته بد هم نیست.بالاخره توانایی هرکسی معلوم و مشخص است.اما کوهنوردی متفاوت از این است.کوهنوردی یعنی انجام کار نو. یعنی کشف ظرفیتهای خود. یعنی محک زدن قابلیت های شخصی البته با استفاده از تجربیات دیگران.

کوهستان ها دیگر از کوهپیمایی و کوهپیمایان اشباع شده است.این کوهها طاقت این همه بار اضافی را ندارند.کوهپیمایان اضافی (و صد البته اموزش ندیده) یعنی زباله و الودگی بیشتر.یعنی به هم خوردن اکو سیستم کوهستان.چه دلیلی برای اشاعه کوهپیمایی است؟ این فرهنگ کوهپیمایی است که نیاز به ترویج دارد که قطعاً با صعود های چند صد نفری به این هدف نمیرسیم.

نیاز جامعه کوهنوردی ما چیست؟ راجع به این بعداً خواهم نوشت.