30 سپتامبر (10 مهر ماه) دومین سالگرد مرگ گوران کرپ، کوهنورد و گردشگر ماجراجو و جسور سوئدی بود.

گوران، متولد نوامبر 1966،  اولین سوئدی فاتح قله اورست بود.او در سال 1996 طی یک برنامه دقیق و جالب توجه از سوئد تا کاتماندو را با دوچرخه طی کرد و پس از فتح قله اورست از مسیر جدید،بدون شرپا و بدون استفاده از کپسول اکسیژن، با دوچرخه به کشور خود بازگشت. (البته او در یک قسمت از مسیر به علت طوفان مجبور به عبور از مسیر عادی شد.طوفانی که 11نفر از جمله راب هال و اسکات فیشر را در کام مرگ کشید).

او در این مسیر از کشورهای رومانی،ترکیه،ایران و پاکستان گذشت و مجموعا 11000 کیلومتر(7000 مایل) رکاب زد.او همچنین تمام وسایل مورد نیاز خود برای صعود را شخصاً با دوچرخه خود حمل کرد.وی در نظر داشت هنگام عبور از هر کشور، بلندترین قله آن کشور را نیز صعود کند که به علت کمبود وقت از این کار منصرف شد.

گوران صعود های اکسپدیشن خود را در سال 1988 و با فتح قله لنین(7134 متر)شروع کرد.وی پس از فتح چندین 7000 متری دیگر،در سال 1992 اولین 8000 متری خود،چوایو؛ و سپس در 1993، k2 و در 1994،برودپیک را صعود کرد.

او از کمپ4 k2 تا قله را به تنهایی صعود کرد و به عنوان اولین فاتح سوئدی k2 و دومین فاتح این قله سرسخت،بدون کپسول اکسیژن دست یافت.

 

پس از صعود خارقالعاده سال 96 (در ضمن اولین سوئدی فاتح اورست)، او یکبار دیگر به همراه نامزد خود «رناتا» به اورست بازگشت و به همراه هم علاوه بر صعود ،مقدار زیادی از زباله های باقیمانده از سایر گروهها را به پایین منتقل نمودند.

 

گوران کرپ کوهنوردی آزاد اندیش بود و اعتقاد بر این داشت که هرکس «میتواند» زندگیش را بر پایه علائق شخصی خود ادامه دهد.در نظر او استفاده از شرپا و باربر یک نوع خوشگذرانی به حساب می آمد: «استفاده از کپسول اکسیژن مانند استفاده از استرویید ها در المپیک است.گویا دارید به کلیمانجارو صعود میکنید،نه یک 8000 متری...».

 

او تمامی پول هایی را که از طریق سخنرانی ها و فروش کتاب هایش بدست میآورد برای بهبود وضعیت زندگی شرپاهای منطقه هیمالیا خرج میکرد؛از جمله ساخت یک بیمارستان،یک نیروگاه آبی و یک مدرسه برای فرزندان شرپاها...

گوران در سال 2000 قصد داشت با اسکی تا قطب شمال سفر کند که به علت یک اشتباه دستکش خود را از دست داد و مجبور به بازگشت شد.او همچنین قصد داشت در سال 2004 با اسکی تا قطب جنوب را طی کند..

این کوهنورد دوست داشتنی سرانجام در سپتامبر 2002 هنگام صعود از دیواره «Frenchmen» در آمریکا سقوط کرد و پس از 18 متر سقوط به علت ضربه مغزی در گذشت.

 

 

رناتا نامزد او هنگامیکه در نپال مشغول کوهنوردی بود از این حادثه آگاه شد..

 

یکماه قبل از مرگ،هنگام صعود به کلیمانجارو گوران به دوستش گفته بود:من در کوهنوردی احساس ضعف نمیکنم.اما در سنگنوردی باید تمرین بیشتری داشته باشم.

 

بعد از مرگ گوران، خانواده و نامزدش اعلام کردند که قصد دارند با تاسیس یک مرکز خیریه یاد او را گرامی دارند.

 

او قبل از مرگ این جمله را برای نامزدش روی سنگی حک کرده بود:

به بالا نگاه کن،من آن بالا هستم.گوران زنده است ...

 

یادش همیشه گرامی باد...