مرگ در کوه بدترین نوع مرگی است که میشهه برای یک کوهنورد آرزو داشت. فکر میکنم کسانی که با آرزوی مردن در کوهستان (و البته هنگام کوهنوردی) سر میکنند، هیچ تصوری از اون شرایط بحرانی، از شرایطی که فرد با تمام وجود تلاش میکنه برای زنده ماندن، ندارند. به نظرم کوهنورد حادثه دیده درآخرین لحظات قبل از مرگ، و یا به طور دقیق تر در اون لحظه ای که از مرگ خودش مطمئن میشه شروع میکنه به مرور تمام اشتباهاتی که منجر به بروز حادثه شده و فکر کردن دربارهء تمامی راه هایی که میتونسته از طریق آنها از وقوع این شرایط جلوگیری کنه. و شاید افسوس و پشیمانی که البته دیگر فایده ای نداره..