رینهولد مسنر

قسمت هفتم: توهم

 

بعد از صعود انفرادی به اورست، سفر بعدی مسنر باز هم به دنیای پشت کوه ها به تبت  بود: جبهه شمالی شیشا پانگما

رینهولد مسنر به همراه فریدل موچخلنر تا پایان روز چهارم به ارتفاع 6900 متری رسیدند و آخرین کمپ خود رو برپانمودند. اما طوفان و بارش شدید برف باعث توقف تیم دونفره شد. موچخلنر (که تا آن زمان بر هیچ قله 8000 متری نایستاده بود) اصرار به پیشروی و ادامه حرکت داشت. لذا در بامداد 27 می با کمی بهتر شدن هوا مسنر و موچخلنر حمله خود رو البته از مسیر عادی شروع کردند. بعد از ساعتی بارش بی امان برف دوباره آغاز شد به طوریکه برداشتن هر قدم با رنج بسیاری همراه بود.. در حوالی ساعت 8 صبح، آنها به چادر کوچکی که از تیم ژاپنی ها باقیمانده بود رسیدند و بلافاصله داخل آن خزیدند. اما هوا سر سازگاری نداشت و بدون کیسه خواب ماندن در آن چادر پاره دست کمی از مرگ نداشت. چاره ای نبود جز بازگشت به آخرین کمپ...

حوالی عصر بود که مسنر و فریدل به کمپ خود رسیدند و مشغول استراحت شدند. نیمه شب هوا صاف شد و بارش برف متوقف شد.. با اصرار موچخلنرحمله نهایی آغاز شد...

حوالی ظهر بود که نقاب قله دیده شد.. آخرین قدم ها با رنجی بی پایان همراه بود و پس از آن رینهولد و فریدل بر قله پا گذاشتند. فقط چند لحظه استراحت و سپس فرودی سریع به اردوی مبداء. سه روز بعد آنها در دشت های تبت بودند.

 

 

 

شيشاپانگما

 

سال 1982 سال پرکاری برای مسنر بود. تا آن زمان هیچ کوهنوردی در یک فصل به بیش از دو قله 8000 متری صعود نکرده بود. آیا امکان صعود به 3 قله مرتفع در یک فصل وجود داشت؟

در بهار 82 مسنر همراه با فریدل موچخلنر در نپال بود. همراه با مجوزی برای صعود از جبهه شمالی کانچن چونگا...

بعد از یک هفته تلاش سخت و مداوم و ثابت گذاری مسیر تیم دونفره به ارتفاع 7200 متری رسید. اما دیگر طنابی برای ثابت گذاری ادامه مسیر نداشتند و صعود بدون طناب هم سخت و خطرناک بود.

بازگشت به گونزا (آخرین روستا در مسیر کانچن چونگا) و تهیه طناب تنها راه ممکن بود. اما حداقل این فایده را داشت که شرپا آنگ دورجی را نیز همراه تیم کند.

پس از خرید طناب دست دوم ادامه ثابت گذاری میسر شد و تیم توانست آخرین کمپ خود را در ارتفاع 8000 متری برپا کند. سرانجام روز 6 ماه می، رینهولد مسنر، فریدل موچخلنر و آنگ دورجی حمله نهایی به سمت قله را آغاز کردند و در زیر باد شدید و بارش کم رمق نور آفتاب توانستند بر سومین قله مرتفع دنیا گام بگذارند.

در بازگشت مسنر دچار ارتفاع زدگی و توهم شد و تنها با کمک و حمایت موچخلنر توانست به اردوی مبدا برسد.هر چند فریدل نیز دچار سرمازدگی شدید انگشتان پا شده بود.

این نخستین صعود از جبهه شمالی این گنجینه برف بود.

 

کانچن چونگا