رينهولد مسنر:

قسمت ششم  

بلافاصله پس از صعود بدون اکسیژن به اورست، مسنر به سوی «کوه خودش» شتافت: نانگاپاربات.. کوهی که انگار دیگر نه یک کوه، بلکه به صورت یک شخصیت حقیقی و دارای روح درآمده بود. پس از صعود سال 1970 ( که منتهی به مرگ گونتر شد)، سفر به نانگا برای یافتن جنازه برادر (1971)، دو تلاش نا موفق برای صعود انفرادی (1973 و 1977) این پنجمین سفر مسنر به نانگا بود.

نانگا پاربات کوه سرنوشت آلمانیها بود. اما دیگر برای مسنر هم (که اتفاقا آلمانی زبان بود) حالتی ویژه داشت..

رینهولد صعود انفرادی خود به نانگا را از از ابتدای دره دیامیر شروع کرد؛ درست همانجایی که 8 سال پیش برادرش را از دست داده بود.در روز اول با صعودی سریع مسنر به ارتفاع 6400 متری رسید.روز دوم قبل از حرکت یک زلزله باعث فرو ریختن زبانه های یخی مسیر شد..به طوریکه امکان بازگشت از این مسیر وجود نداشت.اما مسنر بدون توجه به این اتفاق صعود رو ادامه داد و تا ارتفاع 7400 ادامه داد. در نهایت روز سوم (9 آگوست) به قله رسید... نام خود را روی کاغذی نوشته و روی قله گذاشت و به آخرین کمپ برگشت..روز بعد در هوایی نامناسب در کمپ ماند. و در روز پنجم با فرودی سریع به اردوی مبدا بازگشت.

مسنر به آرزوی خود رسیده بود: اولین صعود انفرادی به نانگا پاربات...

نانگا